Top.Mail.Ru

 

                 Заняткі

2024-03-18 00:21 Классный час "Евгений Наумович Карпенков –  гордость заболотской земли"   Усё пакінуць след павінна, Бо, як пачаўся белы свет, Прамень, пясчынка і расінка Нязменна пакідаюць след.          ...
Гасцёўня “Славутыя людзі Забалаччыны”
2024-03-17 20:30 Гасцёўня “Славутыя людзі Забалаччыны”   Усё пакінуць след павінна, Бо, як пачаўся белы свет, Прамень, пясчынка і расінка Нязменна пакідаюць след                                П. Броўка Мэты...

На Вороновщине прошел митинг-реквием, посвященный годовщине трагедии в Хатыни

22 марта 1943 года гитлеровские каратели превратили в пепел небольшую белорусскую деревню в Логойском районе. 149 жителей Хатыни сожжены заживо. Среди них — 75 детей! А ведь трагедия этой деревеньки — не уникальна. Но именно она почти 80 лет является символом национальной боли и скорби. По всей стране в эти дни все, кому дорога память, идут к мемориалам, обелискам, братским захоронениям, чтобы поклониться и помолиться.

Страшные события потрясли и околицу деревни Пасеки-Дворчаны на Вороновщине. Нацисты хладнокровно расстреляли и сожгли 18 мирных жителей. Именно здесь сегодня, в День памяти жертв Хатыни, состоялся митинг-реквием. Почтить память погибших и вспомнить трагедию деревень, которые повторили судьбу Хатыни, собрались представители районной власти, духовенства, трудовых коллективов, общественных организаций, молодежь и школьники.

— Мировая история не знает примеров такого целенаправленного геноцида, который довелось пережить нашим предкам в годы Великой Отечественной войны. Тогда целым народам было предписано уничтожение: города, села, деревни стирались с лица земли, сжигались дотла вместе с людьми. У таких преступлений нет срока давности. Огромная ответственность ложится на нас за сохранение исторической памяти, — подчеркнул председатель Вороновского райисполкома Дмитрий Захарчук. — Памятник на могиле жертв фашизма в деревне Пасека-Дворчаны как незаживающая рана напоминает нам о трагической судьбе наших земляков. Вечный покой и вечная память всем, кто 79 лет назад принял мученическую смерть.

День сегодняшний. Весна, пробивающиеся сквозь ветки хвои солнечные лучи, птичьи трели, умиротворяющая Минута молчания… И предельная ясность: как же прекрасен мир и какое счастье — жить. Видимо, в таких местах легче заметить и оценить очевидное.

— Каждое новое поколение обязано знать, какую цену заплатили наши отцы и деды за освобождение страны, — обратилась к присутствующим председатель районного совета ветеранов Людмила Сазон. — Почти вся территория Беларуси усыпана памятниками и обелисками — свидетелями исторических событий. Это напоминание всему миру о ценности человеческой жизни и о мужестве белорусов, которые выстояли и победили.

После обряда поминовения и молитвы за всех погибших присутствующие возложили цветы к памятникам и зажгли ломпадки как дань уважения и скорби.

    

На Вороновщине прошел митинг-реквием, посвященный годовщине трагедии в Хатыни

22 марта 1943 года гитлеровские каратели превратили в пепел небольшую белорусскую деревню в Логойском районе. 149 жителей Хатыни сожжены заживо. Среди них — 75 детей! А ведь трагедия этой деревеньки — не уникальна. Но именно она почти 80 лет является символом национальной боли и скорби. По всей стране в эти дни все, кому дорога память, идут к мемориалам, обелискам, братским захоронениям, чтобы поклониться и помолиться.

Страшные события потрясли и околицу деревни Пасеки-Дворчаны на Вороновщине. Нацисты хладнокровно расстреляли и сожгли 18 мирных жителей. Именно здесь сегодня, в День памяти жертв Хатыни, состоялся митинг-реквием. Почтить память погибших и вспомнить трагедию деревень, которые повторили судьбу Хатыни, собрались представители районной власти, духовенства, трудовых коллективов, общественных организаций, молодежь и школьники.

— Мировая история не знает примеров такого целенаправленного геноцида, который довелось пережить нашим предкам в годы Великой Отечественной войны. Тогда целым народам было предписано уничтожение: города, села, деревни стирались с лица земли, сжигались дотла вместе с людьми. У таких преступлений нет срока давности. Огромная ответственность ложится на нас за сохранение исторической памяти, — подчеркнул председатель Вороновского райисполкома Дмитрий Захарчук. — Памятник на могиле жертв фашизма в деревне Пасека-Дворчаны как незаживающая рана напоминает нам о трагической судьбе наших земляков. Вечный покой и вечная память всем, кто 79 лет назад принял мученическую смерть.

День сегодняшний. Весна, пробивающиеся сквозь ветки хвои солнечные лучи, птичьи трели, умиротворяющая Минута молчания… И предельная ясность: как же прекрасен мир и какое счастье — жить. Видимо, в таких местах легче заметить и оценить очевидное.

— Каждое новое поколение обязано знать, какую цену заплатили наши отцы и деды за освобождение страны, — обратилась к присутствующим председатель районного совета ветеранов Людмила Сазон. — Почти вся территория Беларуси усыпана памятниками и обелисками — свидетелями исторических событий. Это напоминание всему миру о ценности человеческой жизни и о мужестве белорусов, которые выстояли и победили.

После обряда поминовения и молитвы за всех погибших присутствующие возложили цветы к памятникам и зажгли ломпадки как дань уважения и скорби.

    

Экскурсіі

 

2024-03-17 23:54 Экскурсія “СТУПА І ТАЎКАЧ У ФОНДЗЕ ЭТНАГРАФІЧНАГА МУЗЕЯ “СПАДЧЫНА” Мэта: скласці атрыбуцыю рэчыўных прадметаў музейнага значэння: ступы і таўкача; вызначыць іх ролю у жыцці нашых продкаў. Задачы: ...
Экскурсія “Тавары з Забалацкага кірмашу”
2022-10-17 21:06 Экскурсія “Тавары з Забалацкага кірмашу” Войшніс Ф.С., кіраўнік этнаграфічнага                           музея “Спадчына” Мэта: выклікаць цікавасць да асобных музейных прадметаў   этнаграфічнага му...

О нас

Урок у музеі

Віды вышыўкі. Асаблівасці беларускай народнай вышыўкі. Вышыўка ў тэхніцы “Набор”

Урок працоўнага навучання

Яніна Мар’янаўна Анаровіч, настаўніца працоўнага навучання, пазнаёміла дзяўчынак з тэхнікай вышывання гладдзю, паўкрыжом і крыжом. Фаіна Стэфанаўна Войшніс, кіраўнік этнаграфічнага музея “Спадчына” правяла для пяцікласніц  у школьным музеі экскурсію “Вышыўка і ткацтва як від дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва”.  Паведаміла вучаніцам пра спосабы вышыўкі, пра ролю вышыўкі ў жыцці нашых продкаў, пра  майстэрства мясцовых вышывальшчыц. Пазнаёміла з музейнымі вышыванкамі, сурвэткамі, ручнікамі, вышытым арнаментам на кашулях.

Урок-экскурсія садзейнічала выхаванню у дзяўчынак любові і павагі да свайго краю, народа, яго традыцый, промыслаў.

You will find the latest information about us on this page. Our company is constantly evolving and growing. We provide wide range of services. Our mission is to provide best solution that helps everyone. If you want to contact us, please fill the contact form on our website. We wish you a good day!

“Ой лянок, лянок мой чысты, валакністы, залацісты!”

Літаратурна-этнаграфічная гасцёўня

(5 клас)

Літаратурна-этнаграфічная гасцёўня “Ой лянок, лянок мой чысты, валакністы, залацісты!”, якая была праведзена ў этнаграфічным музеі “Спадчына”, пазнаёміла вучняў 5 класа (класны кіраўнік Яніна Яўгеньеўна Міхайлава) з прыладамі для апрацоўкі льну і паэтычнымі творамі, прысвечанымі цяжкай жаночай працы; садзейнічала выхаванню цікавасці да мінулага роднага краю, беларускай паэзіі, павазе да сялянскай працы, традыцый беларускага народа.

Кіраўнік музея Фаіна Стэфанаўна Войшніс пазнаёміла пяцікласнікаў з калаўротам, прасніцай, верацяном, церніцай, траплом, грэбенем, кудзелю на прасніцы, сукалам, саматканымі ручнікамі, абрусамі, ткацкім станком.

 Вучні чыталі  вершы М. Машары  і В. Вярбы “Ручнікі”, М. Танка “Расшытае крыжыкам”, В. Ракава “Неданошаныя кашулі”, Я. Крупенькі “Беляць палотны”, Д. Бічэль “Кросны”. Пад гучання беларускай народнай песні “Ох, і сеяла Ульяніца лянок” дзяўчынкі спявалі і танцавалі, імітуючы ўсе згаданыя  дзеянні.

Віды вышыўкі. Асаблівасці беларускай народнай вышыўкі. Вышыўка ў тэхніцы “Набор”

Урок працоўнага навучання

Яніна Мар’янаўна Анаровіч, настаўніца працоўнага навучання, пазнаёміла дзяўчынак з тэхнікай вышывання гладдзю, паўкрыжом і крыжом. Фаіна Стэфанаўна Войшніс, кіраўнік этнаграфічнага музея “Спадчына” правяла для пяцікласніц  у школьным музеі экскурсію “Вышыўка і ткацтва як від дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва”.  Паведаміла вучаніцам пра спосабы вышыўкі, пра ролю вышыўкі ў жыцці нашых продкаў, пра  майстэрства мясцовых вышывальшчыц. Пазнаёміла з музейнымі вышыванкамі, сурвэткамі, ручнікамі, вышытым арнаментам на кашулях.

Урок-экскурсія садзейнічала выхаванню у дзяўчынак любові і павагі да свайго краю, народа, яго традыцый, промыслаў.

Пазнавальная экскурсія “Лепш нічога няма свайго роднага вугла”

Кіраўнік этнаграфічнага музея “Спадчына” Ф.С. Войшніс сумесна з  выхавальнікам інтэграванай групы навучання і выхаванн Л. І. Глушэнь правялі з выхаванцамі пазнавальную экскурсію “Няма нічога мілей свайго роднага вугла”. Гэтая экскурсія прывабіла дашкольнікаў цікавай экспазіцыяй, магчымасцю пагуляць з экспанатамі.

Перад наведваннем музея дашкольнікі пазнаёміліся з ілюстраваным матэрыялам з папкі “З куфэрка бабулі”, створанай Людмілай Іосіфаўнай Глушэнь паводле часопіса “Вясёлка” (“музей Вясёлкі”).

Фаіна Стэфанаўна апавядала дзецям пра жыццё беларусаў у пачатку ХХ стагоддзя, знаёміла з інтэр’ерам сялянскай хаты, асноўнымі прадметамі вясковага побыту, з прадметамі гаспадара, гаспадыні, з ткацкімі прыладамі і вырабамі. Дзеці гулялі ў гульню “Хустачка”, адгадвалі загадкі, спявалі беларускую народную песню-танец “Бульба”, называлі прыказкі і прымаўкі, расказалі верш “Я люблю сваю хату”.

Пазнавальная экскурсія ўзбагаціла слоўнік дзяцей на аснове паглыблення ведаў пра прадметы і з’явы навакольнага свету; далучыла іх да багацця беларускай мовы праз малыя жанры (гульні, загадкі, прыказкі і прымаўкі, песні); садзейнічала выхаванню павагі да гістарычнага мінулага сваёй краіны, цікавасці да нацыянальных і агульначалавечых каштоўнасцей.

Загадкі ў музейных прадметах

Гульня-спаборніцтва

З выхаванцамі ГПД №1 (выхавальнік Р.І. Чапля) кіраўніком этнаграфічнага музея “Спадчына” Фаінай Стэфанаўнай Войшніс праведзена гульня-спаборніцтва “Загадкі ў музейных прадметах”. Для гульні выкарыстоўваліся экспанаты. Каманды “Верасок” і “Васілёк” заўзята адгадвалі, што знаходзіцца ў “чароўным” кошыку, падбіралі прыладу, знаходзілі адгадкі сярод экспанатаў музея, разгадвалі загадкі-пытанні, загадкі-жарты, загадкі-задачы. Яны ўдзельнічалі ў гульні “Забі гол”.

Каштоўнасць загадкі ў тым, што яна ў высокапаэтычнай форме адлюстравала гаспадарчую і працоўную дзейнасць чалавека, яго жыццёвы вопыт. Гэта сродак забавы і пацехі для дзяцей.

Гульня вучням спабалася. Яны былі актыўныя, кемлівыя, назіральныя, разважлівыя. 

Page title

Водгукі

Top.Mail.Ru google-site-verification=qdfyVLnF0XqW4z_zbAcUO5CPzEfFXwZG8ruI7E8EvsA google-site-verification: google6c9153f8f6561b92.html